Over mij

Mijn foto
http://zipjezopje.weblog.nl gaat ermee stoppen, en dan ben ik hier te vinden: http://zipjezopje.wordpress.com/

vrijdag 31 augustus 2012

beeee


Het beloofde donderdag een zonnige dag te worden, na een hele natte avond en nacht, waarbij Zopje zich nog vlak voor het slapen gaan aan mijn broekspijpen afdroogde voordat hij zich op de bank vlijde om te gaan slapen. Zijn broer Zipje was slimmer en had zich al voordat de bui los barste een plekje op de bank toegeëigend.
Photobucket
Ik had buiten al lekker de bezem door het terras gehaald, en passant nog wat onkruid gewied, en zat na de lunch aan de koffie met mijn lief, toen ik opeens wat voelde kriebelen in mijn decolleté. Met een 'scheer je weg' beweging wreef ik het beestje op tafel, en zag tot mijn schrik dat het een kleine teek bleek te zijn. Mijn lief heeft me nog nooit eerder zo snel zien uitkleden, midden in de kamer, midden op de dag, "dat is nog eens een bonus, zo onder de koffie", zei hij grijnzend, maar het getrappel en hysterisch ge-ieks van mij klonk niet zo romantisch als hij had gewild. Na uitgebreide inspectie waarop geen verstekeling meer werd gevonden, ook al bleef ik van alles voelen kriebelen, kon ik me weer aankleden, hoewel mijn lief andere plannen opperde, die ik resoluut van de hand wees: de beeladies konden elk ogenblik arriveren. Teken, ik krijg er wat van!
Helaas betrok het weer net zo snel als dat ik me kon aankleden, en maakte ik snel de kamer in orde voor de invasie van 4 dames, snel de party-uitgeklapt, zodat ik aan mijn Girls Day Out kon werken, zonder de kopjes en handwerkjes van de andere dames van tafel te zwiepen.
Photobucket
PhotobucketPhotobucket
Een uur nadat de laatste was binnengekomen gingen we eindelijk zitten, al die tijd zaten we mekaars Affo's en Wips te bewonderen, zoals hierboven te zien: de tot in de puntjes prachtig gemaakte sampler (en allereerste quilt, en zelf duimquilten aangeleerd) van Marlies, die een beetje hoobelig ligt, omdat er een andere quilt onder ligt, namelijk de (hieronder te zien) zwart-wit met een béétje rode de quilt van Miranda voor haar zoon,
PhotobucketPhotobucket
en daarnaast op de foto zie je de Japanse restverwerkingsquilttop (nummer 4 of zo) van Angela (en nog zijn ze niet op), hier zie je hem duidelijker, en de zwarte huizenprint op witte stof links onder in beeld is de achterkant van Miranda's quilt, enig!
PhotobucketPhotobucket
en het jurkje van Julie voor haar kleindochter, we vielen steeds weer in katzwijm. Miranda werd nog verwend met een lief hangertje, vanwege haar verjaardag vorige week, en ze had er al gelijk een projektje voor.
PhotobucketPhotobucket
en werd de nieuwste aankoop van Angela bewonderd
Photobucket
De tijd vloog om, het berenwinkeltje kwam klaar, en het was 5 uur eer we er erg in hadden,
Photobucket
en toen moest ik de dames met zachte hand naar huis sturen, want we moesten vroeg eten en dan naar de DDC.
Vorige week donderdag was er een grote maar niet geheel onverwachtse "oeps" te horen na het aanschouwen van de getallen op de weegschaal, ik was 2,5 kilo aangekomen tijdens de zomervakantie, en ik was van plan daar wat aan te doen. Mijn doel: met de kerst weeg ik 82 kilo of minder. En nu was er al weer 1 kilo af, niet slecht gedaan, nog 5 a 6 te gaan.

dinsdag 28 augustus 2012

Meer uren in een dag


Zaten er maar meer uren in een dag, dan kwam ik toe aan nachtrust ;-), niet dat ik 's nachts ook door zit te werken, maar doordat ik gisteravond vlak voor het slapen gaan toch nog even wilde kijken hoe één stitcherieblokje er zou uitzien, en na die ene nog eentje, en vooruit, nog één kleintje, was het opeens  half 2 toen ik bleek en misselijk van vermoeidheid het bed in rolde, om vervolgens de halve nacht -of wat daar van over was- te dromen over quilten. Man o man, ik was gesloopt toen mijn wekker af ging! Wat zeg ik tegen de kinderen? "Niet vlak voor het slapen nog iets spannends doen als gamen", en wat doe ik? Machinaal quilten, dat is het equivalent van gamen, maar dan voor quilters, net zo (in)spannend, opwindend, en net zo leuk, als alles goed gaat. En ja, het is allemaal goed gegaan, en nee, ik ben er nog niet, ben wel al op de helft. De helft van wat? Ojee, vergeet ik bij het begin te beginnen.
Zaterdag heb ik witte tussenvulling gehaald bij Janny, de schat had nog wel even tijd om de winkel te openen voor me, voordat ze naar de verjaardag van haar vader moest gaan (die achter haar huis woont). Waarom vulling kopen als je al 10 meter of zo van die prachtige zachte katoenen vulling in huis hebt? Nou, die vulling is nieuw voor mij, en ik weet niet hoe het zich gaat gedragen na een jaartje hangen, en dat weet ik dus wel bij die witte van Janny. Quilts die ik hiermee heb 'gevuld' hangen na 2 jaar nog net zo strak en recht en mooi gevuld als toen ze vanonder de opgedroogde natte lappen vandaan kwamen, en deze quilt is me te dierbaar om de gok te nemen. Dus tussenvulling gehaald, en 3 kwartier later stond de boel al op de latten,
Photobucket
mijn lief had me even geholpen de loeizware glazen tafel dwars in de kamer te zetten, zodat ik meer ruimte had, en het bevalt me zo, dat de tafel voorlopig zo mag blijven staan.
Photobucket
Ik heb het dus over de Girl's Day Out, eenmaal voor het oog recht gelegd op de lagen, gingen de vierkante en langwerpige meetlatten er op, om de boel haaks en recht te leggen,
Photobucket
om het vervolgens vast te spelden. Zo op het oog recht liggen, is heel tricky, en je ziet het resultaat pas goed wanneer hij tegen de muur hangt, want je kijkt er schuin tegenaan als je aan het sandwichen bent. En het gevoel van recht of scheef is ook heel persoonlijk, zo loop ik me al jaren te ergeren (nou nou, ergeren is een groot woord) aan de handgrepen in de keuken, die voor mijn gevoel echt centimeters verschillen in hoogte. Tot ik de lat er langs legde, en zag dat het slechts mm werk was. Ik bedoel maar.
Eerst de boel rond de stitcherie blokken vastzetten,
PhotobucketPhotobucket
met een bloemmotief uit de losse pols, en daarna pas op de lichte blokken rond de borduursteken gaan quilten, dat was het plan. Tot ik mijn nieuwsgierigheid (of angst) niet kon bedwingen, gisteravond, (angst ja, want de niet doorgequilte blokken lagen als lege bh cups op de quilt, zou dat ooit nog goed komen? ) en ik toch maar een paar blokjes heb doorgequilt, wat erg lekker ging. Bedenk bij het bestuderen van onderstaande foto, dat het maar een klein blokje is, en het grote lijkt dan het is. De draden die je over en weer ziet lopen, los over het werk, knip ik er af zodra het blok klaar is, ik begin en eindig bij zulke draden met 2 a 3 x een inieminiesteekje heen en weer makend.
PhotobucketPhotobucket
Ik moest stapvoets naaien om de borduurdraden niet te raken, -wat me af en toe niet lukte- en daarbij was ik zo geconcentreerd en lekker bezig, dat ik de tijd echt vergat en zo een uur lang in dezelfde houding met hoofd en zo zat in een doodstille kamer, dus stijf dat mijn nek was bij het opstaan, aaaarhg!
Gelukkig ging het vanmiddag weer prima, en toen heb ik de radio aangehad met het doorquilten, zodat ik me bewust was van de tijd, elk half uur reclame en korte nieuws, even opstaan, koffie zetten, wasje ophangen/strijken/vouwen, en zo ben ik dus op of net over de helft met het quiltwerk, en hoop ik dat ik morgen de rest af krijg, en ook toe ga komen met het quiltgaren! Ik had wat problemen met het quiltvoetje bij de snoeppotjes, welk voetje ik ook gebruikte, de kraaltjes zaten in de weg, en dus heb ik het op deze manier gedaan:
PhotobucketPhotobucketPhotobucket
En zoals jullie zien gebruik ik nu de gewone quiltvoet, en niet de BSR-voet, want met deze blokjes kan het infra-rood oogje van het voetje niet altijd draadjes tellen; als hij een borduurdraadje ziet raakt hij van slag. Ik werd niet goed van dat gegaloppeerd (dan roffelt hij opeens 10 steken op een mm afstand), en doe het dus lekker zonder de magic eye. Gaat ook prima, kwestie van ritme houden.
Photobucket
En zo kwam ook dit bol staande blokje mooi  vlak te liggen, zonder plooien of schuingetrokken randen, aaaah, wat is het leven goed zo. Het kleine blokje er boven heb ik enkel in de ditch gedaan, en rond het hartje, misschien dat ik later meer quilt, ik bekijk dat wel als ik klaar ben. Oja, let op het strijken dat je de naden rond de stitcherieblokken weg strijkt, zodat je in het lichte blok in de ditch kan quilten, en niet -wat nog moet gebeuren- de onderste rand in de ditch van de sashing moet doen, in de kleur van de sashing.
Had ik al verteld dat ik de cupcakes met de needleturnpoint manier had vastgenaaid? Oh, nog maar een keer of 3?
Photobucket
Ik had vrijdag een bezoekje gebracht aan quiltshop Leur, even King Tut garen kopen, verjaardagscadeaubon inruilen voor mooie lapjes, antieke quilt laten zien aan Monique, en dan weer snel naar huis. Nou, het is ook wel zo gegaan, maar ik verliet de winkel haast jankend met mijn ziel onder mijn armen zonder mijn antieke quilt, Monique wilde hem niet meer loslaten! Hij mag -vooruit dan- 3 weken in de etalage, komt dat zien-komt dat zien! Ik ga morgen of zo even gluren of hij er mooi hangt; volgens mij haalt Monique hem er elke avond af om mee te nemen om hem thuis op de bank te kunnen aaien.  Vast.
En over nog een avontuur dat ik bij dezelfde quiltwinkel ga beleven over een paar maanden, vertel ik later meer, zodra ik van de hoed en de rand weet. Ook hier kon ik haast niet van slapen, wat heb ik nu weer op mijn hals gehaald? Maar wel een spannend leuk gevoel, ik heb er zin in en kan haast niet wachten.

vrijdag 24 augustus 2012

De aanhouder wint.


De Cat's Meow quilt doorquilten ging als een droom zo vlot,

 
 toen kwam het rondom afsnijden, en toen kwam de bies, hoezo déjà vu? Ik wilde eerst de rode bies gebruiken die ik er af had gehaald, maar hier zaten zoveel draadjes in, en hij was zo vervormd door het wassen, drogen en uithalen, dat ik de gok niet durfde te nemen. Dus op zoek naar een geschikte stof voor de bies, en ik kwam uit op deze vrolijke stof die ik 2 weken geleden bij Merel had gekocht

heeft het zo moeten zijn? Net als met de gestreepte achterkantstof staat deze stof heel goed bij de top, en ook al heb ik het niet in de quilt gebruikt, alle kleuren komen er wel in terug. Met het in de wasmachine steken kreeg ik wel even bibbers, als dat maar goed gaat,

Zopje durfde niet te kijken, en ik haalde opgelucht adem toen hij er helemaal goed uit kwam, poeh, gelukkig is het helemaal goed gegaan. Op de foto ligt hij nog nat te wezen;  'hangquilts' laat ik op lage toeren centrifugeren, en dan op de grond drogen, en dan hangen ze als een plankje zo recht; beddenquilts gaan na het wassen in de droger, die mogen wollig opgeklopt worden.

Zo, nu kan ik eindelijk met volle overgave beginnen aan het sandwichen en doorquilten van de Girls Day Out. :-)
Oja, de wasmachine is dus weer in orde, de monteur had er 10 minuten voor nodig, de pomp zat verstopt met 2 colorcatchers, 1 euro, en een haarspeld met een dot pluizen er aan. Viel wel mee, zei de monteur, die toen begon op te sommen wat hij zoal tegenkomt bij verstoppingen. Slipjes en panty's schoten hem als eerste te binnen, en hij lachte ondeugend.
 

woensdag 22 augustus 2012

Arme Zopje


Photobucket
Als je hem hier ziet liggen, zou je denken dat er geen vuiltje aan de lucht is, maar helaas had hij een lelijk vuiltje aan zijn oor, die een dag eerder flink dik was, en er kwam viezigheid uit. Hij was duidelijk in gevecht geweest, had meerdere bijt- of krabgaten in zijn oor, en ook op de rest van zijn kopje zaten korsten van wondjes.  Ik had het abces al grotendeels leeg gedrukt en schoongemaakt, maar meneer laat niet zomaar met zich sollen, en liet in niet mis te verstane woorden en gebaren weten dat hij hier niet van gediend was. Ik had ook een donkerbruin vermoeden dat er wel antibiotica aan te pas zou moeten komen, en zo zaten we dinsdagmiddag op afspraak in de wachtkamer van de dierenarts, met alleen maar zenuwachtig hijgende en blaffende honden om ons heen. Deze schat zat schuin tegenover ons
Photobucket met grote ogen en open bekje hyperventilerend Zopje te bekijken, zo'n grote kat had hij nog nooit gezien, en hij wilde er mee spelen, maar Zopje dacht hier anders over, en zat continue te grommen, af en toe van toonhoogte wisselend, het mormel geen moment uit het oog verliezend! Op de onderzoekstafel was hij als was in de handen van de dierenarts; "Duwen? tuurlijk, ga je gang." "Wondje uitknijpen?, je doet maar hoor." "Prikje, welk prikje?". Zelfs toen hij gewogen moest worden, bleef hij keurig stil staan, en volgens mij hield hij zijn adem in, om maar niet te bewegen.
Alleen op eigen beweging zijn kooi inlopen, wat Zipje wel doet zodra het deurtje open gaat, dat vertikte hij. "Hij heeft er niet echt zin in", zei de joviaal lachende dierenarts, toen hij zag hoe ik hem (Zopje) met flinke spierballenwerk naar binnen moest duwen, en ik mompelde dat-ie dan maar zin moest maken; het was er bloedheet, ik zat helemaal onder de haren en voelde het zweet langs mijn rug mijn bilnaad inlopen, wat vreselijk kriebelde, en alles plakte. Op de terugweg naar huis zong Zopje vrolijk mee met de radio, wel een beetje uit de maat, en vals, en thuisgekomen liep hij te slijmen bij zijn baasje, die nog nooit eerder zoveel kopjes kreeg als nu, voor mij had hij even geen goed woord meer over.

dinsdag 21 augustus 2012

Mooie vondsten


In onze slaapkamer bevind zich een inloopkast in de vorm van een taartpunt waarvan het puntje van de punt al is opgegeten, en hij wordt als bergkast gebruikt; koffers, dozen met LP's van schoonmoeder, spelletjes, en dozen met spul van de laatste verhuizing, het soort dat altijd onuitgepakt elke verhuizing meemaken, en ze staan ook altijd het verst weg gestouwd in een berging, ook bij ons dus. Nu moest ik zondag in die punt van de berging zijn, om de ventilatie-unit schoon te maken die daar hangt; de badkamerventilator maakte al dagen een gek geluid en er was zondag weinig meer van ventilatie meer te merken. Met 39 graden buiten, het moet niet gekker worden. Om in het hoekje van de berging te kunnen komen, moest er heel veel leeggeruimd worden, en zo gebeurde het dat ik een "aha daar was je" moment had, bij het zien van deze beauty, zelf gemaakt toen ik nog jong (18?) en huppelig was.
PhotobucketPhotobucket
"Mam hij is erg mooi, maar mijn kamer hangt al helemaal vol", riep Suzanne, toen ik haar de poes liet zien, en ze mijn ogen haar kamer af zag scannen naar een mooi ophangplaatsje.
Er moest ook een verhuisdoos opzij die recht onder de unit stond, ik gluurde er in, en nieuwsgierig geworden bij het zien van een plastik tas met iets er in wat op stof leek, opende ik de tas. Hallo, wat hebben we hier? Dat is lang geleden, dat stofje heb ik nog bij Agaath in Oudenbosch gekocht, iets van 10 jaar geleden lijkt me, maar het kan ook 8 jaar geleden zijn geweest. Ik had bijna een Tena-lady nodig, zo leuk vond ik mijn vondst toen ik het allemaal op bed legde, want het lapje bleken 3 lappen te zijn,
IMG_9810IMG_9809
waarvan er eentje (op de foto hieronder) dubbele breedte van 3 meter lang was, genoeg als achterkant voor een quilt, het is wat ze noemen een cheater fabric, het lijkt al een affe quilt. Klik hier om meer van dit soort stoffen te bekijken.
Photobucket
En ik weet ook al achter welke quilt :-) herinneren julie je deze nog?
Photobucket
Snel alle lappen gewassen en gedroogd, wat een klassiek plaatje.
Photobucket
Ik heb van het uitzicht (en de geur) genoten terwijl ik in de schaduw en in het windje de Cats Meow aan het uithalen was, ik ben er bijna, nog een krul of 10!
Photobucket
Wat een pluizen komen er vanaf, de randen van het grasveld liggen er vol mee. Zouden de vogels het nog verzamelen, als nestmateriaal, of plannen ze niet zo ver vooruit?  Ik zal wat ik binnen heb liggen in een zak bewaren, om in de vroege lente aan de vogels te geven.
Om terug te keren naar het begin van het verhaal: de ventilatie doet het weer prima, er zat me toch een stof in, niet normaal! En alsof de duvel er mee speelt, de ventilator in de wc beneden heeft nu de geest gegeven, ik zal er eens een trap bij halen, kijken of een vrouwenhand met stofzuiger al voldoende is om het klusje te klaren.

zaterdag 18 augustus 2012

22


Mooi rond getal, en zoveel jaar waren we gisteren getrouwd, en van de kinderen kregen we een mooi bos bloemen, surprise!
PhotobucketPhotobucket
Het beloofde een hete dag te worden, en bij het opstaan lagen de mannen gebroederlijk op tafel, te moe van de muizenjacht om nog ruzie te gaan maken. De oudste 2 spruiten kwamen in de morgen met de trein aan, om met ons deze dag in Brugge te vieren,
Photobucket
met lekker terrasjes pakken en eten, en ook nog wat van de stad gezien natuurlijk, maar met de thermometer die 32 graden aanwees, hebben we het heel rustig aan gedaan. Het is een prachtige stad, het is allemaal goed te belopen, en als je wilt, kan je met koets, bootje of busje een toer door de stad doen, wat wij niet hebben gedaan, lopen bevalt ons prima. We hebben ons vergaapt aan de kantklos en chocolaterie-etalages, de prachtige gebouwen met grachtjes,
Photobucket
en ons vergrepen aan de wafels met fruit (Evelien en ik) en chocolade (Suzanne), de chocolaatjes en zalig eten; het diner, na het bezoek aan het begijnhof, was subliem! Ik ontdekte een winkeltje met een quilterig lapje in de etalage, en terwijl ik daar naar binnen ging, liep de rest van het gezin in de winkel er tegenover,
Photobucket
dat was smullen voor alle partijen! Nou ja, de hoeveelheid quiltstofffen viel tegen,  het heette dan ook een handwerkwinkel, en niet een quiltwinkel. Na het avondeten liepen we weer op ons gemak naar de parkeergarage
PhotobucketPhotobucket
onderweg kwamen we nog een groep demonstranten tegen, Kappen met dat kappen, maar zie wat ze allemaal op hun hoofd hadden, daar is ook een snoeischaar aan te pas gekomen,
Photobucket
En om 11 uur waren we voldaan maar ook helemaal gaar weer thuis, en was het huis een uur later al in diepe rust, iets dat niet vaak voorkomt, en al helemaal niet op de vrijdagavond.
De volgende morgen heeft iedereen een beetje uit kunnen slapen, terwijl Evelien alweer naar Amsterdam ging, om te leren, en Zopje de tussenvulling uitteste
Photobucket
en ik het proefquiltje opmat, hij was een halve inch gekrompen in de was en droog, met de 100% katoenen vulling Cream Rose, en voelde prima aan.
PhotobucketPhotobucket
terwijl ik de Cats Meow probeer uit te halen. Het schiet niet op, maar het is er ook te warm voor!
PhotobucketPhotobucket
ging het maar net zo vlot als met het verwijderen van de bies